Valencia heeft mijn hart gestolen. Dat gebeurde tijdens mijn eerste bezoek aan deze stad in 2007. De kleine omvang van de binnenstad, de fijne sfeer, de oude gebouwen en tegelijkertijd de grootsheid van de aanpak van nieuwe projecten.
Het stadsbestuur heeft rond 1957 besloten om de rivier die door de stad liep droog te leggen na de zoveelste overstroming. Even nog is getwijfeld om er een snelweg in te leggen, maar gelukkig is het een stadspark geworden. Het wandelen door dit groene park met steeds wisselende uitstraling is een waar genot. Een wandeling van zo’n 10 kilometer brengt je stroomafwaarts langs een dierentuin, voetbal- en sportvelden, vijvers, parken, speeltuinen en uiteindelijk een zeer mooi “museumpark” met prachtige nieuwbouw.
In het compacte centrum met kleine straatjes en typische Spaanse eetgelegenheden is het heerlijk verblijven. In de zomer in de schaduw van de warme zon. Met het OV kan je in een kleine twintig minuten van de binnenstad naar de haven of het strand. De nieuwe haven, aangelegd ter gelegenheid van de America’s cup vorig jaar, ligt meteen naast het langgerekte strand. Hier omheen wordt veel opgeknapt en mooie lage hotels gebouwd. Als je de haven voorbijloopt wordt aan de andere kant (zuidelijker) een nieuw formule 1 racecircuit aangelegd.
De onbekende stad
Na een korte serie columns over verschillende steden in Europa en Amerika is de beurt aan u. Heeft u een mooi verhaal uw lievelingsstad? Stuur het me op maurice@webtechniek.nl
